Er is al eerder een artikel verschenen op Stay Woke dat pleitte voor het gebruik van talenten en niet enkel voor het gebruik van hersenen. Het gaat bij (vrouwen)emancipatie om keuzevrijheid en nergens anders om. Je kunt stellen dat we vanaf de jonge kinderjaren anders met meisjes omgaan dan met jongens. Er valt iets te zeggen voor het aanpakken van die ongelijkheid. Dat doet de HEMA bijvoorbeeld goed sinds hun genderneutrale kinderkleding.
Maar uit onderzoek is ook gebleken dat jongens en meisjes genetisch gezien nou eenmaal andere voorkeuren hebben. Zo kiezen babymeisjes eerder voor speelgoed met organische vormen, terwijl babyjongens kiezen voor hoekiger speelgoed. Je kunt veel zeggen, maar baby’s zijn nog weinig beïnvloed door het seksisme van de wereld.

Emancipatie zou dus moeten staan voor keuzevrijheid. Wat niet geëmancipeerd is, is het besluit walk-on-girls uit het gehele beeld van de dartsport te verwijderen. Walk-on-girls zijn jonge, sexy vrouwen die darters naar het podium begeleiden en hun taakomschrijving zal voornamelijk bestaan uit “mooi zijn en lief lachen”. Dat klinkt in het hoofd van veel vrouwelijke feministen misschien denigrerend en objectiverend. Maar ze maken een gigantische denkfout: zij koppelen feminisme aan hun eigen identiteit. Deze vrouwen zouden zelf nooit de keuze maken om walk-on-girl te zijn, sterker nog: ze hebben een behoorlijk negatieve mening over vrouwen die dat wel doen, en vinden daarom dat walk-on-girl een ongeëmancipeerde functie is die seksisme in stand houdt. Ze vinden het niet relevant dat walk-on-girls zelf graag walk-on-girl willen zijn.

Nu heeft deze vrouwenbeweging ervoor gezorgd dat walk-on-girls, die hun baan niet vaarwel willen zeggen, hun baan toch vaarwel moeten zeggen. En die vrouwenbeweging is daar nog blij mee ook, zij vinden dit een stap vooruit in emancipatie. Maar het is vooral betreurenswaardig. Waar vrouwen 70 jaar geleden beperkt werden in hun keuze door dominante mannen, worden ze nu beperkt in hun keuze door dominante vrouwen.
Nogmaals: waarom mag niet iedereen zelf kiezen waar zij of hij gelukkig van wordt? Er zijn toch ook geen walk-in-girls, rondemissen en cheerleaders die zeggen dat er een einde gemaakt moet worden aan functies voor vrouwen in het corporate, academische of politieke wereldje? Wat dat betreft kunnen relfeministen nog wat leren van de jonge vrouwen die hun uiterlijk gebruiken om geld te verdienen.