De allergrootste fout die we als mensheid consequent maken is dat we korte termijnbeloning verkiezen boven lange termijnbeloning. Klimaatverandering is daar het uitgelezen voorbeeld van. We maken keuzes die ons op dit moment comfort brengen maar zullen resulteren in héél veel ongemakken in de toekomst.

De toekomst lijkt ver weg maar eigenlijk is ‘ie al begonnen: de eerste stad die complete droogte gaat ondervinden is Kaapstad. Deze dag is al omgedoopt tot ‘Day Zero’ en zal naar verwachting plaatsvinden op 21 april 2018. Water lijkt zo’n vanzelfsprekendheid maar de inwoners van Kaapstad weten inmiddels wel beter. Sinds 1 januari 2018 mogen zij namelijk niet meer dan 40 liter water per dag gebruiken. Even ter vergelijking: in Nederland verbruiken we gemiddeld 119 liter per dag.

Wanneer Day Zero is gearriveerd komt er geen water meer uit de kraan. Dan moeten alle 4,5 miljoen inwoners met jerrycans naar de 200 distributiepunten hobbelen, waar ze maximaal 25 liter water per dag kunnen krijgen. Het absolute minimum dat men nodig heeft voor persoonlijke hygiëne en hydratatie.

Je zou verwachten dat heel de wereld op zijn kop staat nu er zoveel mensen last ondervinden van watertekort. Want als dat watertekort zich verspreidt -wat het gaat doen- dan gaan we allemaal dood. Maar niets is minder waar: behalve dat media berichten over de droogte in Kaapstad gaan we onverstoord door met onze dagelijkse bezigheden. Zuid-Afrika is ten slotte behoorlijk ver weg, dus waarom zouden wij ons zorgen maken? Hier hebben we toch nog water?

Ver weg is altijd hetgeen dat verandering tegenhoudt: is het niet in tijd, dan is het wel in kilometers. In elk geval geeft afstand ons genoeg reden om arrogant te denken dat we onsterfelijk zijn. We’re not.