Er verscheen al eerder een artikel op STAY WOKE over de werking van (nor)adrenaline en het nut hiervan. De hedendaagse technologie richt zich steeds meer op de manipulatie van menselijke instinctieve gevoelens en gedragingen, zo ook het leger van Amerika.

Transcranial direct-current stimulation (tDCS) is oorspronkelijk ontwikkeld om afwijkingen in het brein te behandelen, bijvoorbeeld bij ernstige vormen van depressie of schade aan hersengebieden als gevolg van een ongeluk. Via elektrodes worden constante impulsen afgevuurd die de activiteit van het brein op vooraf gekozen plaatsen verhoogt of verlaagt.

De onderzoekers die werken voor het Amerikaanse leger zagen hierin blijkbaar tal van mogelijkheden. Hoewel veel wetenschappers voorspellen dat toekomstige oorlogen niet meer gevoerd worden middels intermenselijk geweld, wordt nog steeds bakken met geld geïnvesteerd in de creatie van gevoelloze moordmachines.

Wanneer men in een stresssituatie terecht komt zal de fight or flight response opspelen. In tijden van oorlog is het niet altijd even nuttig om over genomen te worden door hormonale breinreacties, je verliest dan een groot deel van de mogelijkheid om weloverwogen, rationele beslissingen te nemen omdat je instinct zonder pardon de leiding neemt.

“Dankzij” transcranial direct-current stimulation zijn militairen in staat om ratio van gevoel te laten winnen. Hun prefrontale cortex, het centrum van cognitieve vaardigheden, onderdrukt de fight or flight response waardoor alle benodigde verstandelijke reacties de ruimte hebben om in werking te treden. tDCS zorgt er dus voor dat militairen tijdens levensbedreigende situaties in alle rust aan de slag kunnen gaan met de oplossing van het probleem.

Uit virtual reality training blijkt bijvoorbeeld dat wanneer militairen aangevallen worden door meerdere bewapende vijanden, ze tijdens het toevoegen van tDSC niet belemmerd worden door paniek en stress. Zo blijven de vechtpoppetjes ‘zen’, behouden ze het overzicht en knallen ze zonder enige moeite hun vijanden één voor één neer.

Hoewel de lange termijngevolgen van tDCS nog niet onderzocht kunnen worden, is defensie enthousiast. Waar het leger voorheen nog werd volgepompt met amfetamines om angstgevoelens te verminderen, wordt tDCS gezien als een “humanistischere” aanpak voor de creatie van efficiënte moordmachines. Daar valt wat voor te zeggen, ondanks dat het begrip “humaan” niet helemaal strookt met oorlogvoering natuurlijk.