Vreemdgaan gebeurt in overvloed en is vooral schandalig omdat een groot deel van de populatie heeft besloten dat monogamie the way to go is. In de huidige sociale maatschappij worden slechts twee soorten relaties gedefinieerd: een monogame romantische relatie en vriendschap. Monogamie resulteert in leugens en/of verdriet en het dient sowieso vrij weinig functie om te conformeren aan die twee voorgekauwde relatievormen.

“Ik was dronken” is een goed excuus voor vreemdgaan
Op STAY WOKE wordt regelmatig geschreven over de werking van het brein als gevolg van evolutionaire ontwikkelingen. Dit verklaart namelijk veel van ons (in de ogen van sommigen ongepaste) gedrag. Wat mens onderscheidt van dier is slechts een extra hersenkwab welke verantwoordelijk is voor onder andere het nemen van beslissingen, sociaal gedrag en het onderdrukken van impulsen.

Wanneer je hebt gedronken werkt die kwab niet meer naar behoren. Nuchter is het niet moeilijk om seksuele impulsen te onderdrukken wanneer je versierd wordt door een aantrekkelijke medemens. Monogamie is dan prima te hanteren. Dronken is dat echter een stuk lastiger. Drank zorgt voor gebrekkige impulscontrole. Dus ja, “ik was dronken” is eigenlijk best een goed excuus, blame evolution.

Feit blijft wel dat je je wederhelft kwetst met vreemdgaan. Monogamie is tenslotte een mutuele afspraak. Het komt daarom regelmatig voor dat iemands partner niet op de hoogte gesteld wordt van een ontrouw avontuur. Vooral dát onderdeel van het hele vreemdgaanproces is vrij afstotelijk. Je ontneemt je partner de kans om een essentiële relationele beslissing te nemen op basis van alle relevante kennis die daarvoor nodig is. Enerzijds omdat je niet gedumpt wil worden en anderzijds omdat je niet wil dat je partner je iets boven het hoofd houdt. Maar daarmee beroof je een deel van de autonomie van iemand die belangrijk voor je is. Dus stop met liegen.

Gevoelens voor een ander doen niet af aan de kwaliteit van je relatie
Of het nu seksuele, romantische of vriendschappelijke gevoelens voor een ander zijn: ze hoeven geen invloed te hebben op je verdere relaties. We accepteren massaal dat verschillende soorten vriendschappen bestaan. Niemand wordt jaloers als een vriend vanavond niet kan chillen omdat ‘ie met een andere vriend heeft afgesproken. Niemand wordt jaloers als je zegt “met deze vriendin ga ik altijd stappen en met de ander voer ik juist goede, diepgaande gesprekken op de bank”. Het is volledig geaccepteerd dat je verschillende kwaliteiten uit verschillende vriendschappen haalt.

Waarom is dit anders voor romantische relaties? Waarom betekent een romantische relatie ook automatisch dat je partner het alleenrecht heeft op je private parts? Voel je je opeens niet meer aangetrokken tot anderen zodra je je facebookstatus in “in een relatie” verandert?

Het paradigma monogamie is een conservatieve en wanneer je hiervan afwijkt word je toch met scheve ogen aangekeken. Men kiest voor een leven waarin de concepten vreemdgaan, affaires, ongelukkige huwelijken en scheidingen niet zeldzaam zijn. Terwijl je die concepten ook vaarwel kunt zeggen door vanaf dag één -in welke relatievorm dan ook- voor eerlijke en volledige communicatie kunt kiezen. Dat zorgt óf voor wederzijds vertrouwen en een sterke basis óf voor de realisatie dat jullie niet bij elkaar passen. Either way hoef je je dan niet bedreigd te voelen door de relatie die de ander met derden aangaat, en andersom.

bron afbeelding